GŁOSOWANIE PUBLICZNOŚCI W III EDYCJI KONKURSU „DWA OBLICZA JEDNA PRZYSZŁOŚĆ”
Zapraszamy do udziału w Głosowaniu Publiczności III edycji konkursu „Dwa oblicza jedna przyszłość betonu komórkowego i prefabrykacji betonowej”. Przedstawiamy 10 finałowych projektów przygotowanych w ramach zadania architektoniczno-inżynierskiego „Osiedle 2.0 – efektywnie, trwale, pięknie”. Zapoznaj się z pracami studentów uczelni technicznych z całej Polski i wybierz projekt, który Twoim zdaniem najlepiej odpowiada na wyzwania współczesnego budownictwa mieszkaniowego.
Kapituła III edycji konkursu „Dwa oblicza jedna przyszłość” zakończyła już ocenę prac konkursowych i wyłoniła laureatów tegorocznej edycji. Wyniki pozostają jednak tajemnicą aż do oficjalnego ogłoszenia, które nastąpi podczas konferencji PREFABRYKCJA BETONOWA I BETON KOMÓRKOWY W BUDOWNICTWIE, która odbędzie się w dniach 12-14 października 2026, w Hotelu Narvil w Serocku.
Zanim poznamy decyzję ekspertów, zapraszamy do zapoznania się ze wszystkimi projektami zakwalifikowanymi do finału zadania „Osiedle 2.0 – efektywnie, trwale, pięknie” i oddania głosu na koncepcję, która najbardziej przypadła Państwu do gustu.
Celem zadania było opracowanie nowoczesnego osiedla mieszkaniowego wykorzystującego potencjał prefabrykacji betonowej, autoklawizowanego betonu komórkowego (ABK) oraz współczesnych rozwiązań architektonicznych. Uczestnicy zmierzyli się z wyzwaniem stworzenia przestrzeni efektywnej, trwałej i przyjaznej mieszkańcom, odpowiadającej na potrzeby współczesnych miast.
Zasady głosowania
Głosowanie Publiczności trwa od 17 do 30 czerwca 2026 r. do godziny 23:59.
Każda osoba może oddać jeden głos na jeden wybrany projekt.
Projekt, który uzyska największą liczbę ważnych głosów, otrzyma Nagrodę Publiczności III edycji konkursu „Dwa oblicza jedna przyszłość”.
Nagroda Publiczności jest dodatkowym wyróżnieniem przyznawanym niezależnie od ocen i decyzji Kapituły Konkursu.
Wyniki głosowania zostaną opublikowane przez Organizatora nie później niż 31 lipca 2026 r.
Szczegółowe zasady udziału w głosowaniu, sposób wyłonienia laureata oraz informacje dotyczące przetwarzania danych osobowych znajdują się w Regulaminie Głosowania Publiczności.
Projekty zakwalifikowane do finału
Poniżej prezentujemy 10 projektów zakwalifikowanych do finału III edycji konkursu „Dwa oblicza jedna przyszłość” w zadaniu „Osiedle 2.0 – efektywnie, trwale, pięknie”.
AKADEMIA TECHNICZNO-ARTYSTYCZNA NAUK STOSOWNYCH W WARSZAWIE
Wydział Architektury, kierunek Budownictwo ATA oraz Politechnika Warszawska – Architecture for Society Knowledge
Opis projektu:
Architektura
Projekt reinterpretuje klasyczny układ kwartałowy, zastępując go otwartym systemem trzech linearnych budynków. Zapewnia to lepsze doświetlenie, przewietrzanie i relację z otoczeniem. Dostępny dla miasta parter integruje funkcje społeczne i rekreacyjne. Powyżej piątej kondygnacji pojawia się druga warstwa kompozycyjna – punktowe bryły o opływowej, współczesnej formie, kontrastujące z modernistyczną podstawą. Na dachach zaplanowano przestrzenie wspólne: tarasy, ogrody i mosty piesze łączące budynki. Projekt godzi wysoką intensywność zabudowy z komfortem życia mieszkańców i unikalnym charakterem architektury.
Inżynieria
W projekcie zastosowano układ mieszany: technologię monolityczną w podziemiu oraz prefabrykację żelbetową w części nadziemnej. Wyższe wieże zaprojektowano w układzie z prefabrykowanych ścian i stropów z płyt kanałowych sprężonych HC. Redukuje to ciężar, zwiększa sztywność i usprawnia budowę na wysokościach. Płyty HC wykorzystano też nad podium, co odciąża konstrukcję i umożliwia realizację zielonego tarasu. Część nadziemna do 6. kondygnacji to układ słupowo-płytowy (prefabrykowane słupy i stropy typu filigran). Sztywność poprzeczną zwiększają prefabrykowane ściany żelbetowe, a ściany podłużne wymurowano z betonu komórkowego (ABK) z systemowymi nadprożami.
Zespół w składzie:
Filip Chełkowski – Budownictwo ATA, Marek Kacprowicz – Architektura ATA
Bartłomiej Warmiak, Jacek Antoni Kostrzewa – Architecture for Society Knowledge Politechnika Warszawska
Opiekunowie:
mg inż. arch Mikołaj Michalak, Wydział Architektury
POLITECHNIKA KRAKOWSKA IM. TADEUSZA KOŚCIUSZKI
Wydział Architektury, Wydział Inżynierii Lądowej
Opis projektu:
Projekt „Eolia” inspirowany jest motywem wiatru i modernistycznym dziedzictwem Gdyni. Główną ideą było stworzenie miejsca sprzyjającego budowaniu relacji i poczucia wspólnoty, gdzie otwarte przestrzenie, ciągi piesze oraz tereny zielone zachęcają mieszkańców do codziennych spotkań i integracji. Kluczowym założeniem projektowym było również konsekwentne podporządkowanie zabudowy zapisom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co osiągnięto poprzez obniżenie zabudowy od strony południowej, zachowanie obowiązującej linii zabudowy od zachodu oraz otwarcie dziedzińca w kierunku terenów zielonych poprzez celowe przerwanie zabudowy parteru od strony wschodniej. Inspiracją dla kompozycji przestrzennej stał się obraz Kazimierza Ostrowskiego „W stoczni”, którego geometryczne układy przełożono na strukturę osiedla. Powstała forma architektoniczna łączy funkcjonalność z wyrazistą kompozycją przestrzenną, tworząc spójną i przyjazną przestrzeń do życia.
Konstrukcja osiedla bazuje na powtarzalnych modułach wykonanych w technologii prefabrykacji. Wykorzystano szeroki zakres elementów – od żelbetowych ścian pełnych i płyt kanałowych HC, przez biegi schodowe oraz szachty windowe, aż po prefabrykowane ściany z autoklawizowanego betonu komórkowego. Przewidziano także ekologiczne panele elewacyjne z betonu opartego o kruszywa z recyklingu, montowane na autorskim systemie montażowym. Zgodnie z przeprowadzonym porównaniem względem technologii monolitycznej czas realizacji obiektu skrócono o 56%. Proces wznoszenia osiedla przedstawiono również w animacji dostępnej pod poniższym kodem QR.
Zespół w składzie:
Natalia Spaczyńska, Weronika Siorek, Magda Martuszewska, Błażej Kałuziński
Opiekunowie:
dr inż. Magda Kijania-Kontak, dr inż. arch. Maciej Wójtowicz
POLITECHNIKA ŁÓDZKA
Wydział Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska
Opis projektu:
Projekt zakłada półotwartą strukturę urbanistyczną na gdyńskim Międzytorzu. Od północy i zachodu budynki formują miejskie pierzeje z usługami w parterach, które aktywizują przestrzeń publiczną i nadają całości miejski charakter. Od bardziej zamkniętych stron zadaszone przejścia prowadzą do środka założenia i zapraszają mieszkańców do wspólnej przestrzeni. W głębi działki zlokalizowano swobodniej ustawione punktowce, które otwierają wnętrze kwartału. Budynki mają maksymalnie pięć kondygnacji zachowując przyjemną skalę.
Zaokrąglone narożniki oraz horyzontalne podziały elewacji nawiązują do gdyńskiego modernizmu reinterpretowanego we współczesnej technologii. Specjalnie zaprojektowane ryflowane panele prefabrykowane nadają bryłom miękkości, a pionowe ryflowania kontrują horyzontalny charakter założenia. Elewacje wykonano z prefabrykatów z betonu barwionego w masie, a regularny rytm okien i balkonów buduje subtelną grę światła i cienia. Elementy małej architektury również utrzymano w prefabrykowanym, spójnym charakterze całego zespołu.
Projektowana konstrukcja łączy monolityczny szkielet żelbetowy z wielkoformatowymi panelami z betonu komórkowego (ABK). To odpowiedź na rosnące koszty, brak fachowców i wymagania energetyczne.
Zastosowanie prefabrykatów ABK wyraźnie skraca czas budowy i redukuje zapotrzebowanie na murarzy. Dzięki mniejszej masie ścian pozwala też odchudzić konstrukcję nośną, co zmniejsza zużycie stali i betonu. Ponadto ABK zapewnia świetną izolacyjność, eliminuje mostki termiczne i ma niski ślad węglowy w porównaniu z np. CEM I.
Ta synergia to klucz do rentownych, ekologicznych i wysoko jakościowych inwestycji.
Zespół w składzie:
Jan Pilarski, Aleksander Gapiński – Wydział Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska Politechniki Łódzkiej
Zuzanna Zając, Igor Guz – Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej
Opiekunowie:
dr inż. Ewelina Kubacka
POLITECHNIKA ŚLĄSKA
Wydział Architektury, Wydział Budownictwa
Opis projektu:
Projekt zespołu z Politechniki Śląskiej to wizja współczesnego kwartału mieszkaniowego, w którym architektura i inżynieria tworzą wspólnie przestrzeń dobrego życia. Punktem wyjścia stał się użytkownik oraz jego codzienne potrzeby: komfort mieszkania, możliwość budowania relacji sąsiedzkich i dostęp do wysokiej jakości przestrzeni wspólnych. Koncepcja opiera się na czterech kluczowych ideach: kontekście, modułowości, aktywności i tkance społecznej. Inspiracją dla formy był gdyński modernizm, widoczny w miękko prowadzonych narożnikach bryły oraz zastosowaniu ceramicznych okładzin elewacyjnych reinterpretowanych we współczesny sposób. Tradycyjny kwartał miejski przekształcono w otwarte, zielone środowisko życia, którego sercem jest półpubliczne patio z miejscami spotkań, rekreacji i wypoczynku. Ruch samochodowy ograniczono do obrzeży założenia, oddając przestrzeń pieszym i rowerzystom. Program uzupełniają usługi, coworking, wspólne kuchnie, sale zabaw i zielone dachy wzmacniające integrację mieszkańców.
Od strony inżynierskiej projekt wykorzystuje prefabrykowany system szkieletowy oparty na modularnej siatce konstrukcyjnej. Powtarzalność słupów, belek Hybridbeam i płyt kanałowych pozwala skrócić czas realizacji, ograniczyć zużycie materiałów oraz zapewnić wysoką jakość wykonania. Istotnym elementem koncepcji jest wykorzystanie istniejącej bocznicy kolejowej do transportu prefabrykatów w systemie just-in-time, co redukuje ruch ciężarowy, koszty logistyczne i ślad węglowy inwestycji. Konstrukcję uzupełniają ściany z autoklawizowanego betonu komórkowego, gwarantujące komfort termiczny, akustyczny i bezpieczeństwo pożarowe. Projekt wzbogacono o zielone dachy, ogrody deszczowe i instalacje fotowoltaiczne, tworząc zrównoważone osiedle odpowiadające na potrzeby mieszkańców i wyzwania przyszłości.
Zespół w składzie:
Michał Wojciechowski, Dariusz Guzdek, Oskar Rosikoń, Weronika Piechulek,
Opiekunowie:
dr inż. Krzysztof Grzyb, dr hab. inż. arch. Michał Sitek, prof. PŚ
POLITECHNIKA ŚWIĘTOKRZYSKA
Wydział Budownictwa i Architektury
Opis projektu:
Projekt Osiedla Wielorodzinnego FALA to nowoczesny kwartał mieszkaniowy w Gdyni, łączący inspiracje lokalnym modernizmem z innowacyjnymi rozwiązaniami prefabrykowanymi. Założenie urbanistyczne tworzy czytelną strukturę miasta z aktywnymi parterami usługowymi oraz zielonym, półprywatnym dziedzińcem stanowiącym centrum życia mieszkańców. Forma architektoniczna nawiązuje do nadmorskiego charakteru miasta poprzez płynne linie elewacji, zaokrąglone narożniki i kaskadowo ukształtowaną zabudowę.
Projekt zakłada stworzenie przyjaznego, wielofunkcyjnego środowiska do życia, integrującego funkcje mieszkaniowe, usługowe, społeczne i rekreacyjne. W osiedlu przewidziano 158 mieszkań o zróżnicowanych metrażach, odpowiadających potrzebom singli, rodzin oraz osób poszukujących lokali o podwyższonym standardzie. Istotnym elementem koncepcji jest elastyczność układów mieszkań, umożliwiająca dostosowanie przestrzeni do zmieniających się potrzeb użytkowników.
Ważnym aspektem projektu jest zrównoważony rozwój i efektywność realizacyjna. Zastosowanie prefabrykowanych elementów żelbetowych oraz ścian z betonu komórkowego pozwala skrócić czas budowy, ograniczyć koszty i zwiększyć jakość wykonania. Rozwiązania proekologiczne, takie jak zielone dachy, instalacje fotowoltaiczne, ograniczenie mostków cieplnych oraz poprawa efektywności energetycznej budynków, wspierają realizację idei nowoczesnego i odpowiedzialnego środowiskowo osiedla mieszkaniowego.
Zespół w składzie:
Karol Mitręga, Wiktoria Baćkowska, Amelia Jamróz, Kamila Domagała
Opiekunowie:
dr hab. inż. arch. Joanna Gil-Mastalerczyk, mgr inż. arch. Marcin Galas
POLITECHNIKA WARSZAWSKA
Wydział Inżynierii Lądowej, Wydział Architektury
Opis projektu:
Część architektoniczna
„Nowa Fala” stanowi odpowiedź na ideę tegorocznej edycji konkursu, rozwijając hasło projektowania osiedli efektywnych, trwałych i pięknych o dodatkowy aspekt-prośrodowiskowość. Projekt stara wpisać się w industrialno-portowy kontekst ulicy Jana z Kolna w Gdyni, podejmując dialog zarówno z modernistyczną tożsamością miasta, jak i surowym charakterem miejsca. Sześć budynków mieszkalnych tworzy miejską pierzeję, aktywizowaną funkcjami usługowymi w parterach oraz systemem przestrzeni wspólnych sprzyjających codziennym relacjom społecznym. Założenie rozwija ideę miasta 15-minutowego-bliskość stacji Gdynia Główna, priorytet ruchu pieszego i rowerowego oraz rozwiązania współdzielonej mobilności ograniczają zależność od samochodu.
Architektura reinterpretuję gdyński modernizm poprzez jasną, stonowaną kolorystykę, opływowe narożniki oraz horyzontalny rytm elewacji. Dopełnieniem kompozycji są drewniane elementy fasad oraz tarasy kaskadowo otwierające budynki na zieleń- oparte na podstawowym module.
Część inżynierska
Część inżynierska projektu opiera się na prefabrykacji, modułowości i zasadach gospodarki cyrkularnej. Zastosowano ściany z bloczków gazobetonowych, prefabrykowane stropy żelbetowe oraz wentylowane fasady. Osiedle zostało zaprojektowane w duchu gospodarki cyrkularnej, jako „bank materiałów”, w którym zastosowane komponenty i elementy wykończeniowe traktowane są jako zasób możliwy do ponownego wykorzystania w przyszłości. W projekcie przewidziano wdrożenie cyfrowego paszportu budynku (Digital Building Passport), który gromadzi i porządkuje wszystkie kluczowe informacje o zastosowanych materiałach, Planowanie konstrukcji odbywało się w sposób umożliwiający łatwy demontaż poszczególnych elementów. Zamiast trwałych spoin wykorzystano połączenia mechaniczne, a całość oparto na standaryzacji modułów oraz powtarzalnych wymiarach elementów.
Zespół w składzie:
Mateusz Gierszewski, Rafał Kolibski, Martyna Kotulek
Opiekunowie:
prof. dr hab. inż. arch. Elżbieta Ryńska, dr inż. Piotr Knyziak
POLITECHNIKA WROCŁAWSKA
Wydział Architektury, Wydział Budownictwa Lądowego i Wodnego
Opis projektu:
Osiedle Modérne nawiązuje do złotego okresu rozwoju Gdyni – dwudziestolecia międzywojennego, gdy miasto budowało swoją tożsamość jako nowoczesny port otwarty na świat. Inspiracją stały się zarówno lokalne realizacje modernistyczne, jak i światowe nurty architektoniczne kształtujące język epoki. Projekt interpretuje te idee we współczesny sposób, ukazując miasto jako otwartą, dynamiczną strukturę skierowaną ku przyszłości.
Fasady ośmiu punktowców stanowi rytmiczna sekwencja zaokrągleń, nawiązująca do charakterystycznych narożników gdyńskiej moderny. Balkony wykończono w odcieniach beżu, inspirowanych paletą modernistycznej Gdyni, a zielone glazurowane płytki ceramiczne stanowią subtelne odniesienie do detalu art déco.
Przezierne, przesuwne panele z cienkich prętów i biopolimerów pełnią funkcję osłon dających prywatność i ochronę. Obramienia okienne o fakturze drewna zestawione z ceramiczną okładziną elewacji budują atmosferę spokoju i wypoczynku. Duże balkony stanowią naturalne przedłużenie przestrzeni mieszkalnej.
W konstrukcji zastosowano bloczki ABK oraz prefabrykowany układ słupowo-belkowy ze stropami sprężonymi i monolitycznymi. Wykorzystane rozwiązania pozwoliły na kształtowanie niepowtarzalnych przestrzeni w obrębie założenia. Mając na uwadze klimat, dobrano odpowiednie rozwiązania techniczne i materiałowe zapewniając komfort i bezpieczeństwo użytkowników. Projekt doskonale pokazuje, że architektura oparta na prefabrykacji może tworzyć atrakcyjne, funkcjonalne i trwałe elementy współczesnej tkanki miejskiej.
Zespół w składzie:
Zofia Zielinska, Kacper Klaus, Maciej Peksa, Mikołaj Mosiak
Opiekunowie:
dr hab. inż. Mariusz Szóstak, prof. uczelni, dr inż. arch. Jakub Onyszkiewicz
SZKOŁA GŁÓWNA GOSPODARSTWA WIEJSKIEGO W WARSZAWIE
Wydział Budownictwa i Inżynierii Środowiska, w tym kierunek Architektura
Opis projektu:
INWESTYCJA „TRZY MODUŁY JEDNA WSPÓLNOTA”
W portowej części Gdyni powstała koncepcja osiedla, które w twórczy sposób łączy modernistyczne dziedzictwo miasta z wyzwaniami współczesnej urbanistyki. Projekt trzech budynków mieszkalnych redefiniuje tradycyjną relację między przestrzenią publiczną a prywatną. Koncepcja ta stanowczo odrzuca model osiedla zamkniętego na rzecz otwartego kwartału miejskiego, który sprzyja integracji mieszkańców oraz naturalnemu przepływowi życia społecznego.
Forma architektoniczna obiektów stanowi nowoczesną interpretację kultowego, gdyńskiego modernizmu. Opływowe narożniki, wyraźne poziome podziały oraz szerokie pasy balkonów bezpośrednio nawiązują do estetyki okrętowej, linii horyzontu i tradycji portowego miasta. Z kolei cofnięty, podcieniowy parter nadaje bryłom wyjątkowej lekkości, chroni pieszych przed kaprysami pogody i działa jak żywy łącznik między ulicą a wnętrzem osiedla. Partery, wzbogacone o funkcje usługowe i gastronomiczne, tętnią życiem przez całą dobę. Całość dopełniają półpubliczne strefy sąsiedzkie, ogrody deszczowe oraz zielone dachy, które nie tylko budują przyjazny mikroklimat, ale przede wszystkim naturalnie wzmacniają więzi społeczne.
Projekt oparto na modułowej konstrukcji prefabrykowanej, która skraca czas realizacji, ogranicza odpady budowlane i zmniejsza ślad węglowy inwestycji. Zastosowano energooszczędne rozwiązania, takie jak rekuperacja, inteligentny system BMS oraz błękitno-zieloną infrastrukturę wspierającą retencję wody i odporność klimatyczną. Zwarta forma budynków, wysunięte stropy i zieleń elewacyjna poprawiają efektywność energetyczną oraz komfort użytkowników.
To projekt, który nie tylko odpowiada na potrzeby mieszkańców, lecz także tworzy nową jakość miejskiej przestrzeni -zrównoważoną, inkluzyjną i silnie zakorzenioną w tożsamości Gdyni.
Zespół w składzie:
inż. Iwo Zatorski, inż. arch. Karolina Tyma, inż. arch. Katarzyna Wieczorek, Marlena Piwowarczyk
Opiekunowie:
dr hab. inż. arch. Agnieszka Starzyk, dr hab. inż. Gabriela Rutkowska, prof. SGGW
UNIWERSYTET ZIELONOGÓRSKI
Instytut Architektury i Urbanistyki, Instytut Budownictwa
Opis projektu:
Projekt „ARKA NOEGO” powstał jako odpowiedź na współczesny model zabudowy mieszkaniowej, w którym maksymalizacja powierzchni użytkowej często odbywa się kosztem jakości przestrzeni do życia. Punktem wyjścia było pytanie, czy przy dużej intensywności zabudowy można nadal tworzyć miejsca przyjazne mieszkańcom i odzyskać przestrzeń, którą stopniowo przejmują budynki oraz samochody.
Koncepcja łączy dwa odmienne typy zabudowy: smukłe wieże mieszkalne oraz wyniesiony ponad teren budynek korytarzowy. Razem tworzą one nową strukturę miejską inspirowaną gdyńskim modernizmem, architekturą portową oraz wizjami miasta przyszłości. Jednym z najważniejszych założeń projektu było uniesienie znacznej części programu użytkowego ponad poziom gruntu. Dzięki temu parter pozostaje otwartą, zieloną i dostępną przestrzenią przeznaczoną dla mieszkańców.
Powstała w ten sposób wielowarstwowa przestrzeń wspólna sprzyja codziennym spotkaniom, rekreacji oraz budowaniu relacji sąsiedzkich. Ograniczenie ruchu samochodowego wewnątrz założenia i zwiększenie powierzchni biologicznie czynnej pozwalają stworzyć bardziej przyjazne i zrównoważone środowisko do życia.
Istotnym elementem projektu jest także prefabrykacja oraz modularność. Zastosowane rozwiązania umożliwiają elastyczne kształtowanie mieszkań i ich późniejszą adaptację do zmieniających się potrzeb użytkowników. Konstrukcja słupowo ryglowa zapewnia dużą swobodę aranżacji przestrzeni, a jednocześnie zwiększa trwałość i potencjał rozwojowy całego założenia.
„ARKA NOEGO” stanowi próbę połączenia wysokiej intensywności zabudowy z wysoką jakością życia. To wizja miasta, które pozostaje gęste i efektywne, a jednocześnie stawia człowieka, jego potrzeby oraz relacje społeczne w centrum projektowania.
Zespół w składzie:
Jagoda Raburska, Natalia Mytnik, Szymon Śliwiński, Adam Kowalczyk
Opiekunowie:
dr inż. arch. Alicja Maciejko, dr inż. arch. Mirosław Strzelecki
ZACHODNIOPOMORSKI UNIWERSYTET TECHNOLOGICZNY W SZCZECINIE
Wydział Budownictwa i Inżynierii Środowiska, Wydział Architektury
Opis projektu:
Projekt zespołu mieszkaniowo-usługowego w Gdyni przy ulicach 3 Maja i Nowej Węglowej powstał jako wizja osiedla przyszłości – miejsca, w którym technologia wspiera codzienną interakcję człowieka z naturą. Pięć budynków wielorodzinnych oraz parterowy pawilon usługowy porządkują niezagospodarowany teren w sąsiedztwie zabytków gdyńskiego modernizmu, tworząc nową pierzeję i zielone, parkowe wnętrze dla mieszkańców.
Założenie opiera się na ograniczeniu dominacji samochodu i oddaniu przestrzeni pieszym. Wewnętrzne ciągi komunikacyjne, biologicznie czynne nawierzchnie, zieleń oraz plac zabaw budują charakter miejskiego ogrodu — miejsca odpoczynku, integracji i kontaktu z przyrodą.
Forma architektoniczna nawiązuje do modernizmu poprzez otwarte partery, czytelny układ konstrukcyjny i rytmiczną elewację. Współczesny wymiar podkreślają prefabrykowane panele elewacyjne z fotowoltaiką, łączące prefabrykację z ekologią.
Ważną częścią opracowania była warstwa inżynierska. W Grasshopperze przygotowano parametryczny model budynku, pozwalający kontrolować geometrię elementów, testować warianty konstrukcji i przekazywać dane do środowiska BIM. Model konstrukcyjny zweryfikowano w programie Robot Structural Analysis. Obliczenia umożliwiły analizę pracy układu szkieletowego, sprawdzenie obciążeń, dobór przekrojów oraz ocenę nośności, sztywności i bezpieczeństwa konstrukcji. Dzięki temu projekt łączy wizję parkowego osiedla przyszłości z precyzją cyfrowego i inżynierskiego procesu projektowego.
Zespół w składzie:
Marta Broda, Mateusz Freindenberg
Opiekunowie:
dr inż. arch. Wojciech Pawłowski, dr inż. Szymon Skibicki
Oddaj głos
Po zapoznaniu się ze wszystkimi pracami zapraszamy do udziału w Głosowaniu Publiczności i wyboru projektu, który najbardziej zasługuje na Nagrodę Publiczności III edycji konkursu „Dwa oblicza jedna przyszłość”.